لايحه دوفوريتي؛ فرياد رس حقوق خبرگزاري ها نيست / نوشته ای که از من در تاریخ ۳۱ شهریورماه سالجاری در خبرگزاری موج منتشر شد.

سال 1371 قانون مطبوعات جهت حمايت از روزنامه نگاران به تصويب رسيد.در اين راستا تمامي مشكلات روزنامه نگاران براساس اين قانون تا كنون رسيدگي مي شود.
ده سال پس از تصويب اين قانون سايت هاي خبري غيردولتي فعاليت خود را آغاز كردند و طي اين پنج سال شاهد تأسيس خبرگزاري هاي دولتي و خصوصي بوده ايم.
همچنين در كنار فعاليت اين خبرگزاري ها يك سري از سايت هاي اينترنتي غيررسمي فعاليت هاي غيرمجاز خود را در گوشه و كنار آغاز كرده و اقدام به ارايه اخبار غير واقعي و شايعه پراكني مي كردند.
اين اقدامات غيرمجاز پايگاه هاي اينترنتي ادامه داشت تا اينكه چند ماه پيش وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي مصوبه اي را مبني بر شناسايي پايگاه هاي اينترنتي به تصويب رساند و هر پايگاهي كه از اين مصوبه تخلف مي كرد طي مدت چندروز حك مي شد.
در حال حاضر نزديك به دوهفته از تقديم لايحه دو فوريتي حمايت از خبرگزاري ها و پايگاه هاي اينترنتي از سوي دولت براي تصويب به مجلس مي گذرد. بر اين اساس قرار بود اين لايحه در هفته گذشته همزمان با اصل 44 قانون اساسي بحث و بررسي شود.اما متأسفانه نه تنها اين لايحه در مجلس مورد بحث و بررسي قرار نگرفت حتي از 23 عضو كميسيون فرهنگي مجلس به جز تعداد انگشت شماري از اين لايحه اطلاعي نداشتند.
چند عضو كميسيون فرهنگي مجلس آگاه به اين لايحه بر ضرورت آن اشاره كرده اند اما متأسفانه اين ضرورت تنها براي چند نفر بوده و براي ديگر اعضا يا مهم نبوده و يا هنوز فرصت طلايي ايجاد نشده است.
حال بايد به اين نكته توجه داشت كه هدف از اين لايحه به نوعي حمايت از خبرنگاران خبرگزاري ها و پايگاه هاي اينترنتي است چرا كه اين خبرگزاري ها و پايگاه هاي اينترنتي شامل قانون مطبوعات نمي شوند و تا پيش از اين اگر با مشكلي روبرو مي شدند در دادگاه هاي عمومي به مشكلات شان رسيدگي مي شد.در اين ميان تصويب اين لايحه تنها به نفع پايگاه هاي اينترنتي خواهد بود و حق خبرگزاري هاي رسمي كشور تضييع خواهد شد زيرا خبرگزاري كه چندين سال با وجود بروكراسي دولتي مجوز رسمي شدن را مي گيرند از حقوقي همسنگ با يك پايگاه اينترنتي برخوردار خواهد شد.به هرحال سطح كارايي خبرگزاري هاي رسمي كشور از هر لحاظ بالاتر از پايگاه هاي اينترنتي است و نبايد اين دو گروه از رسانه ها در كنار هم قياس شوند.
درواقع با تصويب لايحه حمايت از خبرگزاري ها و پايگاه هاي اينترنتي هر صنفي به خود اجازه مي دهد تا پايگاهي را تأسيس كند.در اين راستا به زودي شاهد راه اندازي پايگاه هاي اطلاع رساني ديگر خواهيم بود چرا كه موسسان اين پايگاه ها بر اين تصور هستند كه لايحه اي با عنوان حمايت از خبرگزاري ها و پايگاه هاي اينترنتي راه اندازي خواهد شد و فعاليت شان در سطح خبرگزاري ها تراز مي شود.
و حرف آخر آنكه واقعا نيازي به ارايه لايحه دوفوريتي نيست بلكه اگر هدف احياي حقوق خبرگزاري ها بود بايد اين لايحه در قالب يك فوريت و در فرصت مناسب به آن پرداخته مي شد اما اگر دولت دوفوريت طرح اين لايحه را ضروري احساس مي كند پس بايد براي تصويب آن اهتمام بيشتري ورزد.

دومین جشنواره قرآنی تسنیم به قوه الهی داره برگزار می شه، البته این رو من نمی گم روز

 گذشته شهرام گیل آبادی مدیر شبکه رادیویی جوان تو یک نشست خبری که قرار بود 12

روع بشه اما یک ربع به دو شروع شد، خبرشو داد.

 تو این زمان تأخیر آقای دکتر همه حوصله شون سررفته بود. 

روابط عمومی تدارک ناهار رو داد و حالا ناهار چی بوده بماند …

خلاصه دکتر گیل آبادی ساعت یه ربع مانده به دو تشریف فرما شدند و دلیل تأخیرش رو به

 گردن واحد مرکزی خبر انداخت.

 دکتر گیل آبادی راجع به این جشنواره یه توضیحاتی داد که بدم نیومد راجع به اون مطلبی

بنویسم.

موضوع دومین جشنواره تسنیم سوره انسان(دهر) هستش.

این جشنواره در چند رشته هنری همچون شعر، قصه، نقاشی، گرافیک،

خوشنویسی، کاریکاتور، موسیقی، صنايع دستي، حجم، فيلم و وبلاگ برگزار ميشه.

حالا اگه دوست داشتید تو این جشنواره شرکت کنید آثار خودتون رو می تونید به

صندوق پستی 5747-19395 ارسال کنید.

حتی اگه مطلب جالبی راجع به ا ین سوره به ذهنتون رسید می تونید به شماره

30000888  پیام کوتاه بفرستید.

خلاصه .....

آقای دکتر که به نظر از دست رسانه ای ها عصبانی به نظر رسید سر صحبت را 

 راجع به فرزاد حسنی باز کرد و الفاظی را بیان کردش. 

ایشان البته وی چون ایشان فقط برای مقام معظم رهبری می یاد!

وی در رابطه با فرزاد حسنی این چنین گفتش: هر سازماني براي خود داراي قوانين

 و ضوابطي است و هريك از عوامل اگر برخلاف اين قوانين و ضوابط رفتار کنند

 به طور حتم توبیخ خواهند شد، اگر تلویزیون فرزاد حسنی را به دلایلی از اجرا

 حذف کرده است، به خود سیما مربوط می شود و ما یعنی رادیو جوان هیچ رفتار

 غیراخلاقی و غیرارزشی از این فرد ندیده ایم بنابراین حضور فرزاد حسنی در

رادیو بلامانع است.

البته راست می گه تلویزیون هر کاری که می کنه به خودش مربوطه و رادیو نباید

 ازش حمایت کنه.

مثلا اگه تلویزیون می گه روزه گرفتن واجبه رادیو می تونه بگه نه کی گفته واجبه.

هرکاری دوست دارید بکنید.

اصلا روزه نگیرید. چرا باید خودتون رو خسته کنید.....

تو نیمه دوم جلسه یکی از خبرنگاران راجع به توقف پخش جوونی به وقت فردا

پرسید که مدیر شبکه رادیویی جوان در جوابش گفت: هر برنامه ای که ضد ارزش 

 ها و اعتقادات جامعه قدم برداره حتی اگه در اوج برنامه هم  باشه جلوی پخشش را

 خواهیم گرفت.

خوب آقای دکتره دیگه، اگه می گه «جوونی به وقت فردا» ضد ارزش هستش حتما هستش.

شما هم هی گیر ندید.

مثلا جوونی آزاد برنامه خوب و پرمحتواییه. می تونید بعد از «جوونی به وقت جوون فردا» این برنامه رو  گوش کنید.

اینم بگم دکتر گیل آبادی فارغ اتحصیل رشته هنره به خاطر همین تو دنیای هنری

سیر و سفر می کنه.

آخرای جلسه هم این مدیر خوش قول و توانا یه پزی به خبرنگارا داد گفتش که 

 رادیو جوان تو این مدت خیلی زحمت کشید ه تا مخاطبای زیادی رو جذب کنه تا

اونجا که تو سال 86، 68 درصد از مخاطبان، رادیو جوان را می شناسند.

به هرحال جلسه بدون هیچ خشونت و دعوا و کشمکش تموم شد.

قصه ما به سر رسید گیل آبادی به خونش نرسید....

چرا نرسید؟

چون کارت سوختش تموم شده.

چند روز پيش يه پيامك بدستم رسيد.

؟ و ؟ در مركز فسادي در كيش دستگير و به شلاق محكوم شدند كه تبديل به جريمه نقدي شد.

؟ يكي از چهره هاي شاخص راديو و تلويزيون هستش كه مدتي نقل و نبات مجالس شده.

پيامك كاملا درست بود. همه ما از صحت اين پيامك اطلاع داشتيم.

اما هي مي خواستيم به هم بگيم دروغه.

هي داريم رو اشتباهات همديگه سرپوش مي ذاريم.

همه مي دونن كه شخص ؟ ممنوع التصوير شده اما هي مي خواهيم بگيم نه اصلا اين اتفاق نيفتاده الان هم سر برنامه هستش. حالشم خوبه.

بابا بسه از اين دروغ ها.

دوست عزيز و دوست داشتني كه به من سفارش مي كني كه اين پيامك رو ديگه واسه كسي نفرستم.

شما ديگه چرا؟

مي دونم دوستتونه. دلت واسش مي سوزه. البته من هم يكي از خبرنگارايي بودم كه ازش دفاع كردم. اما اين دفاع يه حدي داره.

دفاع خبرنگاراز حق هستش.

من مي گم كسي كه كار اشتباهي مي كنه بايد جزاي اون كارش را بكشه.

حالا اين گناهكار هر كسي مي خواد باشه.

هنرمند، ورزشكارو....

من يه خبرنگارم. بايد حقيقت رو بنويسم.

حتي اگر ممنوع القلم بشوم.

رسالت من همينه.

خدا هم تو قرآن به اين آيه اشاره كرده كه «ن والقلم و ما يسطرون»

 هيچ ترسي از كسي هم ندارم. هر واقعيتي را درج مي كنم تا همه واقعيت رو بدونن.

بدونن كه هنرمنداي محبوبشون كي هستن و چي كار مي كنن.

فقط داريم تو روزنامه و خبرگزاري ها يه سري دروغ تحويل مردم مي ديم.

مي گيم خانم بازيگر. آقاي بازيگر

همون مي دونيم كه خانم و يا آقاي بازيگر كيه

اما بازم به روي خودمون نمي ياريم.

بابا مردم آگاه شدن. همه گوشت رو كيلويي 7 هزارتومان مي خورن.

بسه از اين همه چرند و پرندها.

كافيه ديگه

تا كي مي خوايم به خودمون يا مردم دروغ بگيم.

با اين وضعيت چطور مي تونيم از مردم انتظار داشته باشيم كه به روزنامه خوندن علاقه نشون بدن.

همين كارهارو كرديم كه مردم از روزنامه و مطبوعات بدشون مي ياد.

من كه نمي گم هرچي هستش رو بنويسيد مي گم يا ننويسيم اگر هم مي نويسيم، دروغ ننويسيم.

چه لزومي داره كسي كه ممنوع التصوير شده بگيم مريضه. چه لزومي داره كسي كه به شلاق محكوم شده اما به واسطه بند پ قراره پولش رو پرداخت كنه بگيم نه دروغه الان هم تهرونه.

اما حرف آخر

دست از دروغ هامون برداريم تا مردم بيشتر به رسانه ها اعتماد كنن.