خداروشکر سال خوب و خوشی رو آغاز کردم. با وجود این که تو این مدت خیلی ها دلم رو شکشتند و اذیتم کردند اما با این وجود بازهم می گم سال خوبی را آغاز کردم.

همیشه می گفتم خدا چقدر بزرگ هستش که هر چه قدر هم اذیتش کنی اما با یک توبه همه چیز رو فراموش می کنه.

اما واقعا بعضی از آدم ها چرا باید انقدر بی انصاف باشند که این همه خوبی رو کنار بذارند و تنها به بدی توجه داشته باشند.

البته مهم نیست مهم خودم هستم که حالم خیلی خوبه و سعی کردم همه چیز رو تو سال جدید یعنی سال 87 فراموش کنم و به چیزهای خوب فکر کنم.

تو سال جدید تصمیم گرفتم زندگی رو بیشتر جدی بگیرم و کمی از کارم جدا شوم. متأسفانه تو سال 86 خیلی تو کارکردن زیاده روی کرده بودم تا آن جایی که با دست سرم بسته سر برنامه می رفتم و یا با سرگیجه های شدید گزارش می نوشتم.

به هرحال سال 86 با تمام سختی هاش تموم شد و در سال جدید سعی می کنم که اشتباهات سال 86 را دیگه تکرار نکنم و کارهای خوبی که تو سال گذشته انجام دادم رو در سال جدید ادامه بدم.

راستی یک تصمیم دیگه هم گرفتم و این که دیگه به کسی بها ندم به این معنا که احترام بیشتری واسه طرف نذارم که از خودش بیخود بشه.

برای همه دوستداران زرین قلم، خبرنگاران و مردم ایران زمین آرزوی سال خوب و خوشی می کنم.

بدرود.....